Umysł boi się samotności jak diabeł święconej wody.
Samotność dla umysłu to równanie dążące do śmierci. Umysł małego dziecka nie przetrwa bez dorosłego obok. Tak rodzi się ludzka zależność. Ale są przecież w przyrodzie „dzieci”, które tuż po urodzeniu idą od razu swoją własną drogą. Jednak program na przetrwanie dla człowieka, tworzy lojalność, zależność, więź.

Stąd tak bardzo umysł boi się odrzucenia. Boi się samotności. Samotność to brak.

Brak opieki, brak miłości, brak bezpieczeństwa, brak uznania.
Samotność rozrywa serca, powoduje cierpienie, przeszywający ból…

Cierpiałam na samotność przez długi długi czas. Pomimo, iż na zewnątrz było mnie wszędzie pełno, otaczałam się wianuszkiem koleżanek… to chorowałam na samotność. Pamiętam dobrze ten ból…

Paradoksalne jednak jest to, że gdy zaczęłam się rozwijać, wchodzić w siebie głębiej, nagle samotność zaczęła stawać się wspaniałym, wręcz pożądanym stanem.

Im dalej w las, im bardziej w SIEBIE, tym stawałam się coraz pełniejsza w sobie. Im pełniejsza, tym bardziej we własnej ciszy.

Im bardziej w ciszy, tym samotność stawała się pożądaną czasoprzestrzenią dla medytacji, zatrzymania, pamiętania Kim Jestem. Nazwałam ją SAMOŚĆ a nie samotność.

Bo jak tu czuć się samotnym gdy czujesz, że nie jesteś sama?
Gdy czujesz się swoim najlepszym przyjacielem.
Przyjacielem umysłu a umysł przyjacielem Boga, którym jesteś, to jak tu się czuć samotnie?
No jak? 🤷🏻‍♀️😉

Dziś uwielbiam moją samość. I choć mam rodzinę, cudownego męża, synka… i naprawdę niczego mi nie brakuje… to lubię ten czas, w którym mogę pobyć sama ze sobą.

Lubię ten czas przeznaczać na kreatywność, na spacer, ma zasłuchanie się w ciszy, w szumie fal, w wietrze… lubię ten czas na medytację, kąpiel w pianie, ostatnio także malowanie, czy książkę.

Wiem, że miedzy samotnością a samością jest cienka granica.
Jedna pochodzi z braku. Druga z pełni i zaufania.

Paradoks jest taki, ze gdy szukałam na zewnątrz – samotność się powiększała.

Gdy przestałam szukać… i zwróciłam się do swojego wnętrza – dostałam z nawiązką wszystko to, czego pragnęłam. Przestałam czuć się samotna.
Ale wcześniej zaakceptowałam, że mogę nie mieć, wiec puściłam i opór…i oczekiwania.

Odpuściłam szukanie na oślep. Na siłę.
Odpuściłam wysiłek. Jedyne czego nie odpuściłam, to chęć stania się swoim przyjacielem.

A Ty jesteś dla siebie przyjacielem?

Z Miłością 💕
DAGMARA

Byłam na skraju wyczerpania emocjonalnego.
Szybkość przelotnych związków mnie dobijała. Bezsilność i proza życia ciągle tej samej pracy odbierała sens życia. Te same imprezy zakrapiane alkoholem i ci sami znajomi, którzy przyjaciółmi nie byli, powodowały, że czułam się okropnie.

Chciałam zmiany. Tak bardzo jej pragnęłam. Ale nie wiedziałam co mam zrobić aby cokolwiek zmienić. Całe moje życie wydawało mi się jedną wielką sytuacją bez wyjścia.

Przyszedł jednak taki moment, w którym moja prośba została wysłuchana.
Ale Życie na próbę poddało mi taką sytuację, której lepiej sama bym nie wyprojektowała.

Szpital. W którym spędziłam miesiąc. Diagnoza: zespół Stilla. Choroba autoimmunologiczna.

Pomyślałam, że gorzej być nie może. A to był najlepszy z darów jakie ŻYCIE mi sprezentowało.

W szpitalu stawiłam się do siebie. Nie wiedząc co to kompletnie znaczy.
Stawiłam się do zmiany. To był pierwszy krok ku lepszemu.

👉 stawiłam się do siebie i zadałam siebie pytanie: czy nadal chcesz tkwić w tej pracy? Pracowałam jako przedstawiciel medyczny w jednej z międzynarodowych korporacji. Fura, laptop i komóra. Dobre zarobki. Premie. Odpowiedź pojawiła się: NIE. Nie chcę tu więcej być. To nie moje miejsce. Zaufaj temu co czujesz.

Jeszcze w szpitalu powiedziałam mojej szefowej, że odchodzę z pracy.

👉 stawiłam się do siebie i wyjechałam do Włoch, do mojej mamy, aby naprawić z nią relacje, aby zacząć nowe życie. I wtedy na próbę zostałam po dwóch miesiącach sama. Było ciężko. Zadałam sobie pytanie: co teraz? Wracać do bezpiecznej Polski?

Przyszła odpowiedź: NIE. Życie sobie z ciebie jaj nie zrobiło. Nie zesłało cię 2300 km, byś po 3 miesiącach wracała do punktu wyjścia. Idź dalej w zaufaniu.

👉 stawiłam się do siebie, mówiąc, że chcę nauczyć się być sama, pokochać siebie, nauczyć się miłości. I wtedy na próbę pojawił się mój obecny mąż. Po raz pierwszy powiedziałam do mężczyzny, który cholernie mi się podobał, zabiegał o mnie, w którym się zakochałam: bardziej niż Ciebie, kocham siebie. I nie będę już niczego robiła wbrew sobie. Wbrew temu co czuję.

On wtedy tego nie rozumiał, a ja dopiero się tego uczyłam.

Uczyłam się stawania do siebie i dla siebie… stawiałam się razem z nim – z mężczyzną, którego kocham z całego SERCA.

Okazało się, że wszystko do mnie zaczęło przychodzić, gdy trwałam w postanowieniu wyboru najlepszego życia dla siebie. Najlepszego jakie mogło być na tamten moment.

👉 Stawiłam się do siebie gdy po 3 latach mieszkania blisko teściów w małej, włoskiej miejscowości czułam się kompletnie wchłonięta i osaczona przez tamtejsze otoczenie. Brakowało mi prywatności, każdy wszystko wiedział i wścibiał nos. Wówczas Życie znów podesłało mi najlepsze co mogło. Rotawirusa i szpital z groźbą odwodnienia się mojego dziecka. Podjęłam decyzję. Wyprowadzka do miasta. Albo tu zostanę i uschnę, albo odżyję i wrócę do życia. Miesiąc później zamieszkaliśmy w nowym domu nad samym morzem. Wróciła przestrzeń i poczucie wolności. Wróciło życie.

👉 stawiłam się do siebie gdy zostało nam ostatnie 2000€ z całości oszczędności. Decyzja: powrót to „normalnej” pracy kontynuować to co kocham?
Odpowiedź była prosta… aż sama się dziwię, że zaufanie nie dopuściło do głosu lęku. Usłyszałam: Rób to co kochasz.

To dlatego jestem tu gdzie jestem, bo na przestrzeni ostatnich 10 lat podjęłam decyzje, dzięki którym mogłam dokonać zmiany. Podjęłam je pomimo lęku. Zaufałam. Sobie. Życiu. Bogu.

Ty też możesz… czasem wystarczy jedno TAK, lub jedno NIE. I bycie konsekwentni w tym postanowieniu. Nie chodzi o bycie radykalnymi. Ale o bycie konsekwentnymi w decyzji, którą czuje nasze serce. Rozum zawsze znajdzie racjonalną wymówkę.

Zatem idź w stronę zaufania pomimo lęku, a zobaczysz, że wszystko co się wydarza, dzieje się dla Twojego dobra.

Gdy podążasz za sercem, sięgasz po najlepszą dla ciebie przyszłość, która już na Ciebie czeka…
Zaufaj.

DAGMARA

Kanapki emocjonalne to taki mój skrót myśliwy, gdy mamy do czynienia z więcej niż jedną emocją połączoną z jakimś wydarzeniem, które zapoczątkowało przekonanie lub traumę.

Zwykle emocje występują w kompleksie emocji a nie pojedynczo.

Gdy dochodzimy do tzw. Ściany, stajemy przed wyborem… przed podjęciem jakiejś decyzji.

Czasami jest jednak tak, że znów przymykamy oko, znów udajemy, że nic się nie stało, że zamiast tego że ktoś nam napluł w twarz, my mówimy, że deszcz pada…

Ale Ty wiesz, że to nie deszcz… Ty wiesz, że to twój strach cię paraliżuje przed zmianą kierunku i podjęcia nowej decyzji. Nowej Ciebie. Przed stanieciem za sobą.

Od czego zależy to jaką decyzję podejmujemy?🤔

Od tego w co wierzymy.

Wierzymy, że nie wypada, że najpierw trzeba zadowolić innych, że tak mi szkoda innych, że ktoś ucierpi z powodu naszych wyborów…

No tak, zawsze ktoś na tym ucierpi zwłaszcza w relacji, gdzie zamiast z serca nawigujemy z umysłu. Tyle, że często cierpimy my, by komuś innemu nie stała się krzywda.

Jednak często nie uświadamiamy sobie, że to nie chodzi o to, że nie chcemy komuś sprawić krzywdy…, bo nikt dobrowolnie nie chce cierpieć… ale chodzi o STRACH przed tym jak nas ocenią później. Jednak wolimy „wierzyć”, że nie należy krzywdzić innych naszymi wyborami… bo to bardziej szlachetne, niż przyznanie się, że gdybym mogła to ZAWSZE POSTAWIŁABYM NA SIEBIE, ale potem będą gadać, wykluczą mnie, ocenią, wytkną palcami… i właśnie ten strach nas paraliżuje przed zmianą, przeć stanieciem za sobą, a pobudza do działania na rzecz innych. Bo dzięki temu zyskujemy „dobre imię”, „szlachetność”, uznanie…

A przecież tego szuka umysł: UZNANIA

Aby dokonać zmiany trzeba zmienić perspektywę. Zamiast lęku, zadbać o zaufanie… które nota bene jest od zawsze i na zawsze w każdym z nas… bo jesteśmy boskimi istotami. Bóg i cząstka, którą Jego jesteśmy jest MIŁOŚCIĄ, ŚWIADOMOŚCIĄ I ZAUFANIEM.

Tego można dokonać. Trzeba tylko uwierzyć, że można. Bo to w co wierzymy przekłada się na nasze życie.

W co wierzymy, przekłada się na 8 poziomów świadomości, niektóre aktualnie w nas dominują, a niektóre wypieramy i chowamy w cień.

Każdy z tych poziomów ma swoją charakterystykę, swoje za i przeciw… swoje cienie i blaski… każdy z tych poziomów jest już w nas obecny, ale nie każdy jest aktywny.

Uśpione poziomy często bywają powodem wewnętrznych nieuświadomionych konfliktów, przyblokowanych centrów energetycznych (czakr), dlatego warto je aktywować oraz zintegrować cienie, które tworzą uśpione poziomy.

8 poziomów świadomości pokrywa się z bardzo pięknie z 7 czakrami oraz z tabelą świadomości dr D. Hawkinsa.

O poziomach dowiesz się więcej na bezpłatnym #MiniKursie „OTWÓRZ SIĘ NA ZMIANĘ”, który dla Ciebie przygotowałam.

Są to 4 sesje wykładowe wraz z ćwiczeniami, trwające około 1,5h każda.

Startujemy 12 czerwca z #MiniKursem, czyli w piątek o 20:00

Daty, godziny i tematy kolejnych sesji znajdziesz w linku do #miniKursu

BĘDZIESZ?

Pieknego dnia 💝
DAGMARA

Chodzi o dostrojenie się do wibracji potencjalnej rzeczywistości, która na Ciebie czeka. Wspaniale i tym mówi dr. Quantum czyli dr Fred Alfred Wolf lub nasz polski fizyk kwantowy Andrzej Dragan

Oba linki załączam tutaj ⤵️

Oba wideo mówią o tym samym zjawisku na dwa różne sposoby: pierwszy jako kreskówka, którą może zrozumieć nawet dziecko, oraz wykład na TEDex. Oba są bardzo interesujące.

Zjawisko opisywane w obu przypadkach to, to co najbardziej fascynuje mechaników kwantowych, gdyż pokazuje, coś czego nauka sama w sobie nie umie wyjaśnić.

Nie umie z jednego powodu…

Bo nauka to racjonalny umysł. Czyli 5% całego umysłu. To racjonalne, analityczne, logiczne postrzeganie 3D (wymiarowego) świata.

Aby nauka, z którą zabrnęliśmy już bardzo bardzo daleko, stała się pełna i kompletna, należałoby otworzyć się na #ZMIANĘ wieku paradygmatów.
W innym przypadku ryzykujemy, że możemy ugrzęznąć w racjonalnym geniuszu.. nie ważne że geniuszu… jeśli on pozostanie tylko w zakresie racjonalnego umysłu.

Co należałby zmienić? Na co się otworzyć?

Na zmianę. Na duchowość. Na Boga. Na przyjęcie do świata nauki tego co nie do zbadania. Na możliwość. Na zaufanie.

A to trudne z punktu widzenia nauki, bo „nieracjonalne”, niemierzalne, niespecyficzne, nieokreślone, nienazwane…

Eksperyment pokazuje, że żyjemy w przestrzeni, w której mamy dookoła siebie nieskończone możliwości. Jakby przekładając to na potoczny język, istnieje nieograniczony potencjał przyszłości, do których się dostrajamy. Z którymi rezonujemy naszymi wibracjami. Te możliwości, te przyszłości już istnieją. One już są w zasięgu naszych intencji. Stają się widoczne dla nas wtedy, gdy otwieramy się na ich przepływ. Gdy puszczamy oczekiwania.

Pokazują się nam tylko te przyszłości, w stronę których się koncentrujemy. Świadomie lub podświadomie.
Być może już wiesz, a jeśli nie, to przypomnę, że nasze życie przeżywamy w większości na tzw. Autopilocie, czyli nie mamy świadomości naszych 70 000 myśli, które przewijają się jak film w naszej głowie nieświadomie w ciągu zaledwie JEDNEGO DNIA. Te myśli bardzo często połączone są z emocjami, które tworzą przekonania, a te są jak magnes, to one właśnie sprawiają, że zachodzi wibracja. I to właśnie ten mix ukrytych w podświadomości przekonań plus moc emocji dostosowuje się do wibracji potencjalnej rzeczywistości. Tak oto „wchodzimy” za każdym razem w potencjalną przyszłość. Tak się tworzy rezonans pomiędzy nimi.

Gdy skupiamy się podświadomie na jakichś myślach i uczuciach, na narzekaniu, biedzie, niedostatku, złości, pretensjach… gdy te jakości nas przepełniają od środka… wibrujemy ciężkimi i niskimi falami energii… ta energia aby się objawić w postaci materii „musi” spotkać się z taką rzeczywistością, która do tego rezonansu pasuje. Inaczej się nie zmaterializuje.

To samo się dzieje gdy nasza wibracja jest wysoka, czyli świadoma. Poznane jest wówczas to co nieświadomie wibruje nisko i jest uzdrowione, zmienione.

Obraz, który postrzegamy jest falą, od której odbijają się fotony. Dlatego możliwe jest zobaczenie tego z czym rezonujemy. Dlatego nasza wibracja spotyka się w tzw materii z takim potencjałem, który dostraja się jak radio, jak obraz w tv.

Czy zdarzyło ci się kiedyś szukać stacji lub w tv? Dziś przy obecnej technologii już nie szuka się fal jak dawniej, one szybko „wskakują”, ale kiedyś słychać było szumy lub „wyścig mrówek” zamiast obrazu w tv, zanim odnaleźliśmy tą właściwą stację.

Tak samo jest z przyszłością, którą pragniesz odnaleźć. Ona już istnieje… serio… zobacz video, których linki zamieściłam… chodzi tylko o jeden mały szczegół, który zależy od ciebie byś zrobiła. Byś zmieniła twoje myśli i emocje, które szukają fal, z którymi mogą wejść w rezonans.

Często ta zmiana będzie potrzebna na poziomie podświadomym, ale wszystko pomału… zacznij od świadomej decyzji o samej zmianie.

Popatrz na zmianę jak na coś ekscytującego. Nie patrz na nią jak na balast, ciężar, wysiłek, ale jak na przygodę.
Twoje nastawienie, twoja intencja mają ogromne znaczenie.

To wręcz połowa sukcesu, bo twoje nastawienie to TWOJA MOTYWACJA.

Nikt nie będzie lepszym motywatorem do zmiany jak TY sama.

I to jest ta Twoja boska siła. Twoja moc. To tylko Twój wybór jak chcesz żyć.

Wiem, trudno uwierzyć, że życie może być lepsze, inne, gdy przez większość życia żyliśmy w maraźmie, bólu, przytłoczeniu.

Jedyne o co Cię proszę to spróbuj. Staw się do tego by spróbować. I miej do tego zapał. Jeśli nie chcesz się stawić dla siebie, to znaczy, że tak wybierasz i szanuję to… bo to też wybór.

Jeśli chcesz zacząć od oswojenia się z tematem zmiany, to zapraszam na bezpłatny #minikurs „OTWÓRZ SIĘ NA ZMIANĘ” ⤵️

www.dagmaraszymanska.pl/minikurs-zmiana

Cudnego wtorku dla Ciebie 💝
Dagmara

Zmiana dokonuje się na dwa sposoby. A przynajmniej tak ją postrzega ludzkie oko:

🧿 Albo jest ona „dziełem przypadku”
🧿 albo jest TWOJĄ ZASŁUGĄ.

1️⃣. W pierwszej opcji, płyniemy z życiem w sposób zupełnie nieuświadomiony. Jak plankton, który jest niesiony z oceanicznym prądem. Jesteśmy wówczas poddawani rezonansowi naszych emocji, myśli oraz przekonań z poziomu, którego zwykle sobie nie uświadamiamy. O którym nic albo niewiele wiemy.
Bardzo często przypisujemy zdarzenia, których jesteśmy uczestnikami, woli Boga, losowi, prozie życia.
W tej sytuacji często nie wiemy także, że mamy moc sprawczą. Nie wiemy, że jesteśmy współtwórcą otaczającej nas rzeczywistości. Płyniemy z życiem, owszem ale nie jesteśmy do niego dostrojeni. Wręcz przeciwnie. To ŻYCIE dostraja się do nas.

Pojawia się jednak mały „problem”, gdyż życie jest OCEANEM OBFITOŚCI i nawiguje z OBFITOŚCI.

Gdy jednak spotyka się z naszym rezonansem, ŻYCIE niechętnie, ale jednak dostosowuje się do naszych wibracji.

Wówczas wszystko idzie „na opak”, nie tak jak byśmy chcieli. Dużo jest w tym działaniu wysiłku, lęku i braku.

Zmiana wtedy jest wysiłkiem, który często kończy się frustracją i rezygnacją. Rezygnacja to wycofanie się. W konsekwencji, zamknięcie się na zmianę w skorupie ciasnej i niewygodnej strefy komfortu.

2️⃣. Druga opcja zmiany to, ta, w której WSPÓŁTWORZYMY ŻYCIE Z ŻYCIEM i robimy to ŚWIADOMIE. To nie „prawo przyciągania”, bo tak naprawdę niczego nie przyciągamy. Nazwałabym to raczej PRAWEM REZONANSU Z ŻYCIEM. Dostrojenia się do Jego nut. Do Jego muzyki. Do Jego Obfitości.

To co sprawia, że dostrojenie jest możliwe, to Świadomość tego,
że:
♨️JEST TO MOŻLIWE
że
♨️WSZYSTKIE ZASOBY SĄ JUŻ WE MNIE
że
♨️TRZYBA JE WYDOBYĆ Z POD-ŚWIADOMOŚCI do ŚWIADOMOŚCI.

Wówczas pojawia się GOTOWOŚĆ DO ZMIANY.

Aby płynąć w zgodzie z muzyką 🎶ŻYCIA, ogromnie ważnym elementem jest także MIŁOŚĆ, czyli poczucie PEŁNI.

Wraz ze zmieniającą się świadomością już coraz bliżej nam do PEŁNI.

Ale ważne! Świadomość i Miłość, to jakości, które często żyją osobno, a nie konieczne razem. ❤️↔️👁

Gdy zajmiemy się tylko jednym elementem układanki, tylko rozwijając Świadomość, możemy stanąć pod murem „racjonalnego geniuszu”, ale nie wejść do bram raju.

Będziemy „wszystko” wiedzieć w teorii, i także mocno frustrować z powodu tego, że brak nam ODCZUCIA tego co wiemy.

Gdy zaś otwierać będziemy serce, bez rozpoznania i zintegrowania tego co nas do tej pory blokowało, będziemy bardzo wysiłkowo dbać o utrzymanie ten sztucznie podpompowany status quo. Będziemy uciekać w medytacje, aby odpocząć od życia, wyciszyć się, zamiast żyć w medytacji i w ciszy przy jednoczesnym hałasie. Będziemy wtedy ćwiczyć powolny oddech, zamiast oddychać spokojnie będąc w tu i teraz.

A przecież nie o to chodzi… prawda? 🤷🏻‍♀️

Często rzucamy się na głęboką wodę zachęceni obietnicą zmiany… ale często także bez przygotowania się do niej, możemy zwyczajnie zatonąć w morzu naszych własnych łez, gdy zaliczymy pierwszą porażkę. 💦

O tym czym jest zmiana, jak się do niej przygotować, jakie są jej 4 etapy, będę mówiła na bezpłatnym Mini Kursie „Otwórz się na ZMIANĘ” 🤗

Każda osoba, która się zapisze, otrzyma:
📍 linki do 4 sesji mini kursu
📍 linki z nagraniem po sesji (w razie gdybys nie mogła/nie mógł być osobiście, albo miałabyś/miałbyś ochotę na obejrzenie powtórki
📍 niespodzianki w postaci medytacji i krótkich ćwiczeń

Podczas mini kursu będziemy dotykać takich obszarów zmiany jak REKACJE, ZDROWIE, FINANSE oraz RELACJA ZE SOBĄ.

#MiniKurs rusza już 12 czerwca w piątek o 20:00

Kolejne terminu wraz z podanymi godzinami i tematami znajdziesz w linku do zapisu:

Link do zapisu w komentarzu ⤵️

Pięknej soboty 💝

No i jak tu nie płynąć z ŻYCIEM… 😃

Cudnej soboty kochani 😍

Bawcie się na maksa każdą chwilą, bo to co naprawdę się liczy… dzieje się właśnie TERAZ 👁

LOVE U 💕

Razi Cię po oczach już od początku to słowo? Nie czytaj, nie obserwuj, wypisz się.. masz wybór.
Ale jeśli tak jak ja, masz wewnętrzną zgodę zarówno na świetego w aureoli, jak i na demona, to witaj w klubie i czytaj dalej.

„Zjebanych domów” będzie przybywało. Rozwód za rozwodem, dzieci z różnych partnerów, niewiadomo kto brat, kto siostra, a kto koleżanka do zabawy..
Samotność, wyalienowanie, przynależność do wirtualnego świata jeszcze bardziej potęgują oddzielenie od całości, nie radzenie sobie z emocjami w świecie bez emocji.

W czasach naszych rodziców, w których nie było internetu, dostępu do wiedzy, informacji, nie było także pieniędzy, i świadomości, że można sobie pomóc….
W czasach tych samych „bohaterów”, w których panował powszechny stereotyp, że praca z psychologiem = bycie wariatem, słabeuszem, nieumiejącym radzić siebie ze sobą i z życiem, rozumiem…
ich ignorancja jest jakoś wytłumaczalna, ale ta dzisiejsza…❓

Nasuwa się by powiedzieć NIE Qrva‼️ Ta dzisiejsza ignorancja to głupota.
Z dostępem do tak szerokiego wachlarza pomocy, informacji, znajomosci języków, większość woli oglądać seriale, wiadomości, odżywiać się propagandą wyłączając to co ma najcenniejsze… swoje autonomiczne myślenie.

Dziś nie mamy pretensji do rodziców. Rozumiemy ich po części. Rozumiemy, że nie mieli dostępu do wielu rzeczy.

Ale co niektórzy powiedzą swoim dzieciom gdy będą dorosłe za 20 lat? „Sorry kochanie, ale wolałam oglądać serial, przeglądać co się dzieje u innych na Facebooku, niż wziąć się za siebie by Tobie kochane dziecko pokazać, że zmiana jest możliwa?!” Co te osoby powiedzą dziecku, które będzie czuło odrzucenie, strach przed nim, bo mamusia biegała w pogoni za miłością, pomimo iż z głośników Facebooka, YouTube’a wylewały się słowa:
👉 „hej, zatrzymaj się, zainwestuj w siebie, miłości nie znajdziesz na zewnątrz, ona jest w tobie. Mam do tego narzędzia, mogę ci pokazać jak to zrobić, żebyś mogła samodzielnie już śmigać po oceanie życia swoim własnym statkiem, tam gdzie pragnie twoje serce a nie podświadomość. Nauczysz się odróżniać te dwa głosy w tobie, bo często umysł podszywa się pod serce.”

No co powiedzą❓

Bałam się… nie miałam czasu? Nie miałam pieniędzy?

A co zrobili by dowiedzieć się, że przyczyną ich biedy są biedne przekonania wyniesione z domu, podświadoma lojalność wobec „Mamusi i Tatusia”… ❓

Co zrobili by zamiast w nową torebkę czy buty, albo nawet wycieczkę w dalekie kraje na którą odkładali cały rok, zainwestować w swój rozwój… ❓

Wiem, powiedzą, że wycieczka to nagroda za całoroczny trud. A może jednak nie, może to tylko iluzja, że mogą dołączyć do grona wypoczywających gdzieś na wyspach… co podświadomie podwyższa ich status, bo wypocząć po całorocznym trudzie można spokojnie na pobliskiej łące…

To nie jest oskarżenie. To tylko defibrylacja, czyli wstrząs jak przy użyciu defibrylatora w ratunkowej akcji serca… jak przy przywracaniu do ŻYCIA…

Wstrząs, który za moment będzie bezskuteczny.

A wiesz dlaczego❓

Bo za chwilę nadejdzie dodatkowo mega kryzys gospodarczy. Oprócz tego, że od 10 lat zajmuję się holistyczną terapią, to studiowałam ekonomię i co nie co o sinusoidzie koniunkturalnej jeszcze mi świta w szufladkach umysłu. Teraz wszystko się pięknie pozornie uspokoi… nadal będziemy nakręcać się szczepieniami z czipem, by lud nie widział, skąd czai się zagrożenie , by nie wiedział, że za moment walnie po całości.

Inwestując we własny rozwój i kompetencje TERAZ, zmieniasz swoją jakość życia, swoją rzeczywistość i przy okazji uczysz się jak pomagać innym. A już niebawem ludzi potrzebujących pomocy będą nie dziesiątki, nie setki a całe miliony.
Pokazuje to choćby ostatni test na inteligencję nazwany „pandemią”.

„Zjebanych domów” będzie przybywało. I to nie jest wróżbiarstwo 🔮. To wyciąganie świadomych i logicznych wniosków wiedząc jak działa umysł. Każda dobra wróżka, to przede wszystkim dobry psychoanalityk.

A co mówi na to serce, bo umysł się już wypowiedział…🤔

„Zjebane domy”, to najlepsze domy jakie mogą istnieć. Domy pełne luster. Zakrzywionych zwierciadeł. Wszystko jest ok i na swoim miejscu. Wszystko i tak dąży do Miłości. Czasem pokrętnie, czasem prosto do celu, ale jednak do Miłości i Świadomości tego KIM JESTEŚMY❤️

Co możesz zrobić❓

Możesz pomyśleć już TERAZ o tym w jaki sposób chcesz pomagać ludziom za chwilę? Jakich NOWYCH kompetencji chcesz nabyć? Jakie metody i techniki rezonują z twoim sercem i umysłem?

Pomyśl już dziś, by zacząć się przekwalifikowywać, uczyć z własnego doświadczenia, wyciągać wnioski, przewodzić ludziom. Pomagać gdy o to proszą. Żeby pomagać innym, trzeba najpierw przezwyciężyć swój własny strach, rozpoznać umysł, jego gierki, jego naturę, by w naturalny sposób wnieść trwałe zmiany, a nie krótkie występy gościnne, w przestrzeni SERCA.

Ja już ruszyłam z Akademią Embrace. We wrześniu 10-13 odbędzie się pierwszy zjazd… osoby już dołączają… a Ty?
Chcesz nadal stać w miejscu i czekać na lawinę?
Czy może chcesz być jak ratownik górski, który wyciąga ludzi spod tej masy ciężkiego śniegu?

#stawSieDoMilosci #embraceTherapy

Link do Akademii Embrace w komentarzu ⤵️

Z miłością 💕
DAGMARA