Wiemy już, że każdy tzw. skok kwantowy – w fizyce czy w psychice – polega na nagłej zmianie stanu.

Nie stopniowej.
Nie powolnej.
Skokowej.

Neurobiologia opisuje ten moment inaczej niż fizyka,
ale sedno pozostaje takie samo:

świadomość dostraja się do nowej konfiguracji.
Informacja zostaje przepisana.
A człowiek zaczyna czuć inaczej.

I to nie są słowa duchowe.
To są mechanizmy opisane w setkach publikacji naukowych.

  

W neuronauce fale gamma (30–100 Hz) są uważane za:

• rytm integracji,

• rytm świadomości treści,

• rytm nagłego wglądu,

• i rytm rekonsolidacji pamięci.

W badaniach:

• Tallon-Baudry & Bertrand (Journal of Neuroscience, 1999)
  opisują gamma jako rytm „świadomej percepcji”.

• Jensen et al. (Nature Neuroscience, 2007)
  pokazują, że gamma odpowiada za integrację informacji rozproszonych w różnych częściach mózgu.

• Fell & Axmacher (Nature Reviews Neuroscience, 2011)
  opisują gamma jako „mechanizm konsolidacji i rekonsolidacji pamięci epizodycznych”.

• Lutz et al. (PNAS, 2004)
  mierząc fale mnichów w medytacji, wykazali, że gamma towarzyszy
  nagłemu rozszerzeniu świadomości,
  stanom głębokiej obecności,
  oraz doświadczeniom określanym jako „jedność”.

 

To wszystko jest dokładnie tym, co ludzie opisują po Embrace:

„To przyszło nagle. Jakby mi się świadomość poszerzyła.”
„To już mnie nie boli.”
„Widzę to inaczej.”

Gamma jest biologicznym podpisem tego momentu.

   

Pamięć nie jest stała.
Pamięć jest plastyczna.

Kiedy wracamy do trudnego wspomnienia, mózg otwiera tzw. okno rekonsolidacji – okres, w którym wspomnienie staje się podatne na zmianę.

 

Istnieją silne dowody, że gamma – oscylacje są związane z percepcją, uwagą integracją sensoryczną i w pewnych warunkach z medytacją, stanami przebudzenia, intensywną uwagą

Badania:

• Nader, Schafe & LeDoux (Nature, 2000) – fundament rekonsolidacji
  Pokazują, że kiedy pamięć zostanie uaktywniona, może zostać trwale zmieniona.

• Dudai (Science, 2004) – pamięć jest „procesem”; można ją przepisać.

• Tronson & Taylor (Nature Reviews Neuroscience, 2007) – rekonsolidacja jest kluczowa w pracy z traumą.

W Embrace dokładnie to się dzieje:

1. wracasz do obrazu,

2. czujesz emocję,

3. nie uciekasz,

4. nie zakręcasz,

5. nie komplikujesz,

6. zostajesz, aż się rozpuści,

7. obraz staje się neutralny lub zmienia znaczenie.

I wtedy następuje skok.

Nie dlatego, że „coś sobie wmówiłaś”.
Tylko dlatego, że mózg przepisał ślad pamięciowy.

Pamięć nie jest stała.
Pamięć jest plastyczna.

Kiedy wracamy do trudnego wspomnienia, mózg otwiera tzw. okno rekonsolidacji – okres, w którym wspomnienie staje się podatne na zmianę.

 

To jedno z najbardziej przełomowych odkryć neuronauki XXI wieku.

Badania:

• Nader, Schafe & LeDoux (Nature, 2000) – fundament rekonsolidacji
  Pokazują, że kiedy pamięć zostanie uaktywniona, może zostać trwale zmieniona.

• Dudai (Science, 2004) – pamięć jest „procesem”; można ją przepisać.

• Tronson & Taylor (Nature Reviews Neuroscience, 2007) – rekonsolidacja jest kluczowa w pracy z traumą.

W Embrace dokładnie to się dzieje:

1. wracasz do obrazu,

2. czujesz emocję,

3. nie uciekasz,

4. nie zakręcasz,

5. nie komplikujesz,

6. zostajesz, aż się rozpuści,

7. obraz staje się neutralny lub zmienia znaczenie.

I wtedy następuje skok.

Nie dlatego, że „coś sobie wmówiłaś”.
Tylko dlatego, że mózg przepisał ślad pamięciowy.

W badaniach EEG nad transformacją emocjonalną pojawia się unikalny wzorzec:

theta (głębokie emocje) + gamma (integracja).

• Canolty & Knight (Trends in Cognitive Sciences, 2010)
  opisują, że sprzężenie theta–gamma odpowiada za
  tworzenie nowych znaczeń i przełączanie stanów świadomości.

• Lisman & Jensen (Neuron, 2013)
  pokazują, że dzięki tej parze człowiek może
  zrozumieć swoje doświadczenie inaczej niż wcześniej.

W Embrace:

• theta → emocja wychodzi,

• gamma → emocja się rozpuszcza, pojawia się nowa konfiguracja świadomości.

Neurobiologicznie:

Dokładnie w tej sekundzie pojawia się przeskok.

Zanim przeczytałam choć jeden artykuł na PubMed,
zanim zaczęłam neurofeedback,
zanim zostałam psychologiem…
to wszystko widziałam na żywo.

Ludzie mówili:

• „To przyszło nagle.”

• „Jakby ktoś mnie przestawił.”

• „Nic nie zrobiłam, a to się stało.”

• „To jest jak klik.”

• „Czuję, jakby coś we mnie zaskoczyło.”

Dziesiątki twarzy.
Setki sesji.
Tysiące godzin obserwacji.

 

To były czyste dane empiryczne,
nienazwane, ale powtarzalne.

Dopiero później odkryłam:

wszystko, co widziałam –
każdy klik, każdy przeskok, każda transformacja –
jest opisane w literaturze neuronaukowej.

Po prostu robiłam to intuitively,
zanim nauka wyjaśniła mechanizmy.

Lata później potwierdziłam to formalnie:

Pierwsza publikacja o Embrace Therapy®

opisująca transformację emocji, zmianę obrazów i długotrwałe efekty (analiza transakcyjna + neurofeedback).

Cytat z abstraktu publikacji:

„Metoda ET® znajduje swoje zastosowanie w uwalnianiu trudnych emocji takich jak lęk, niepokój, wstyd, poczucie winy, bezsilność, złość, gniew, smutek, żal.  Uwolnienie emocji ze wspomnień z dalekiej lub bliskiej przeszłości, z teraźniejszości oraz z wyobrażonych lęków na przyszłość, a także w zmianie perspektywy danego wydarzenia.”

Druga publikacja (w druku)

o trwałości i skuteczności metody. Badanie wykazało trwałość nawet do czterech lat od sesji (licząc od badania przeprowadzonego w 2024 roku). Nie prowadziłam badań z osobami, które miałyby proces przed 2020 rokiem, dlatego mówimy o skuteczności czterech lat od sesji.

Moja praca magisterska (wyróżniona)

„Wpływ Embrace Therapy® mierzony metodą neurofeedback na obniżenie stresu i podniesienie poczucia wartości u kobiet molestowanych seksualnie w dzieciństwie.”

Wyniki były jednoznaczne:

• emocje, które bolały całe życie – rozpływały się,

• układ nerwowy wracał do homeostazy,

• zapis emocjonalny zmieniał się trwale,

• gamma wzrastała w kluczowych momentach,

• a ciało i psychika przechodziły w stan spójności.

To był naukowy dowód na to, co widziałam od lat.

   

To nagła zmiana konfiguracji psychiki i mózgu.

To moment, w którym człowiek:

• czuje inaczej,

• myśli inaczej,

• reaguje inaczej,

• pamięta inaczej,

• wybiera inaczej,

• a jego JA DOROSŁE łączy się z poziomem NADŚWIADOMOŚCI – JA JESTEM.

To przejście ze stanu chaosu do stanu integracji.

To zgaszenie bólu przy zachowaniu pamięci.

To neurobiologiczna i duchowa synchronizacja.

I to dokładnie ten moment, który w Embrace Therapy® widzę od lat.

   

 To moment, w którym:

• emocja przestaje istnieć,

• obraz traci ładunek,

• układ nerwowy zmienia konfigurację,

• podświadomość traci archetypiczny ciężar,

• a świadomość rozszerza się do poziomu JA JESTEM.

To skokowa reorganizacja psychiki, mózgu i energii.

To nie coaching.
To nie technika.
To nie zmiana myśli.

To jest przełączenie systemu.

I dokładnie to robi Embrace.

 

Neurobiologiczny mechanizm – krok po kroku

Przeskok świadomości nie jest metaforą.
Nie jest przenośnią.
Nie jest „pięknym opisem procesu”.

Przeskok świadomości to biologiczny i psychiczny fakt, który można zobaczyć:

• w ciele,

• w emocjach,

• w pamięci,

• w falach mózgowych,

• w regulacji układu nerwowego,

• w zachowaniu,

• i w zmianie tożsamości.

Embrace doprowadza do tego w sposób naturalny, sekwencyjny i powtarzalny,
a cały mechanizm – choć wygląda mistycznie – jest głęboko osadzony w neuropsychologii.

Krok 1: Aktywacja pamięci emocjonalnej

(hipokamp + ciało migdałowate)

W Embrace człowiek wraca do obrazu, który go boli.
Obraz uruchamia:

• pamięć epizodyczną (hipokamp),

• pamięć emocjonalną (ciało migdałowate),

• całą sieć neuronalną związaną z traumą.

To moment, który nauka nazywa ponowną aktywacją śladu pamięciowego.

 W badaniach:
🔹 Nader & LeDoux, Nature 2000 – po aktywacji pamięć staje się plastyczna.
🔹 Phelps 2004 – emocje „otwierają” pamięć na zmianę.

To okno, które otwiera Embrace.

Krok 2: Wejście w pełne czucie emocji

(fale theta – głębokie przetwarzanie emocjonalne)

W wielu metodach proces zatrzymuje się właśnie tutaj.
Emocja jest „tylko dotknięta”, od razu omijana, wygładzana lub racjonalizowana.

W Embrace jest odwrotnie:

wchodzisz w emocję tak głęboko, że przestaje mieć nad Tobą władzę.

Kiedy człowiek zaczyna czuć:

• aktywują się fale theta – rytm związany z głębokim emocjonalnym przetwarzaniem,

• otwierają się „podziemia podświadomości”,

• ciało zaczyna reagować: drżenie, ciepło, zimno, ścisk, tętno.

W badaniach:
🔹 Fell et al., 2011 (Nature Reviews Neuroscience) – theta odpowiada za dostęp do emocjonalnej głębi.
🔹 Canolty & Knight, 2010 – theta „odblokowuje” nieświadome.

 T0 pierwszy sygnał, że mózg przygotowuje się do przeskoku.

Krok 3: Rozpuszczenie ładunku emocjonalnego

(wyciszenie ciała migdałowatego)

To najbardziej kluczowy moment Embrace.
Nie usuwasz emocji.
Pozwalasz jej się wyczerpać.

I wtedy:

• ciało migdałowate przestaje generować sygnał alarmowy,

• układ współczulny się wyłącza,

• przywspółczulny się włącza,

• oddech się zmienia,

• twarz się rozluźnia,

• oczy robią się „miękkie”.

W badaniach:
🔹 Phelps & LeDoux, 2005 – wygaszenie reakcji emocjonalnej jest widoczne w strukturach limbicznych.
🔹 Pessoa 2017 – emocja „gaśnie”, kiedy ciało migdałowate traci napęd.

To moment, w którym obraz traci moc.

Krok 4: Przepisanie znaczenia obrazu

(hipokamp + kora przedczołowa)

Kiedy emocja znika, obraz zostaje.
Ale staje się pusty, neutralny.

Wtedy dzieje się coś niezwykle ważnego:

• kora przedczołowa tworzy nowe znaczenie,

• hipokamp zapisuje nowe powiązania,

• mózg aktualizuje percepcję sytuacji.

To czysta rekonsolidacja.

W badaniach:
🔹 Dudai, Science 2004 – pamięć zmienia się tylko wtedy, gdy ładunek emocjonalny zniknie.
🔹 Tronson & Taylor, 2007 – rekonsolidacja jest trwała, gdy zmienia się znaczenie.

To drugi sygnał, że przeskok nadchodzi.

Krok 5: Synchronizacja theta–gamma

(duet odpowiedzialny za zmianę tożsamości)

Ten etap jest opisany w mocnych publikacjach:

• Lisman & Jensen, Neuron 2013 – theta „otwiera”, gamma „integruje”.

• Canolty & Knight, TICS 2010 – sprzężenie theta–gamma odpowiada za tworzenie nowego sposobu postrzegania rzeczywistości.

W Embrace ten moment czuć:

• nagłe rozluźnienie,

• lekkość,

• klarowność,

• wejście w obecność,

• czasem płacz bez bólu,

• czasem cisza jak po huraganie.

Z neurobiologii:
tu właśnie pojawia się przeskok.

Krok 6: Integracja – skok świadomości

 (synchronizacja gamma, nowe połączenia neuronalne)

 Fale gamma łączą wszystkie części mózgu w jedną, spójną sieć. 

To jest moment: 

• nagłego wglądu,

• zmiany percepcji,

• duchowego „zaskoczenia”,

• objawienia JA JESTEM,

• odłączenia od lęku,

• przejścia do nowego poziomu świadomości.

W badaniach:
🔹 Lutz et al., PNAS 2004 – wysoka gamma = rozszerzona świadomość.
🔹 Jensen & Lisman, Nature Neuroscience 2007 – gamma = integracja.
🔹 Tallon-Baudry, JNeuro 1999 – gamma = świadome ujęcie nowej perspektywy.

To moment, który klienci opisują słowami:

• „Jakby mnie przestawiło.”

• „To jest spokój, którego nie znałam.”

• „Nie wierzę, że to było takie proste.”

• „Już to rozumiem.”

• „To jest inne JA.”

To jest skok świadomości.
Dokładnie jak elektron, który przeskakuje na wyższy poziom.
Nagłe dostrojenie.
Nagła integracja.

Krok 7: Stabilizacja – nowa jaźń, nowy stan, nowe życie

(neuroplastyczność + regulacja autonomiczna)

Po przeskoku mózg:

• tworzy nowe połączenia,

• stabilizuje nowy stan,

• wycisza impulsy dawnych reakcji,

• reorganizuje priorytety,

• zmienia sposób myślenia…

• ale przede wszystkim:
  zmienia sposób CZUCIA.

W badaniach:
🔹 Kandel, 2001 (Nagroda Nobla) – trwała zmiana emocjonalna = trwała zmiana biologiczna.
🔹 Kolb & Whishaw, 2015 – neuroplastyczność odpowiada za zmianę tożsamości.

To, co w Embrace czujemy jako:

„wróciłam do siebie.”
„jestem ja.”
„odnalazłam spokój.”

…jest neurobiologiczną reorganizacją.

Dlaczego Embrace działa? 

Bo łączy:

• pełne czucie → (theta)

• rozpuszczenie emocji → (wyciszenie limbiczne)

• zmianę znaczenia → (rekonsolidacja)

• integrację → (gamma)

• świadomość JA JESTEM → (przeskok)

I prowadzi człowieka dokładnie przez sekwencję, w której mózg jest gotowy do skoku –
dokładnie w tym momencie, w którym ŚWIADOMOŚĆ może wejść na wyższy poziom.

Efekty mojej pracy i opinie moich klientek 

Opinie moich klientek opisują ich indywidualne doświadczenia z pracy Embrace®.
Są one autentyczne, jednak nie gwarantuję, że każda osoba osiągnie takie same rezultaty ani w takim samym czasie.
Proces emocjonalny i świadomościowy jest zawsze osobisty, zależny od gotowości, historii życia i zaangażowania.
U mnie uczysz się metody i wielu narzędzi, a  tempo i efekt są Twoją indywidualną drogą.